مطالب مرتبط:

دانشگاه هادرهفته جاری میزبان چه برنامه هایی هستند؟

به گزارش جهان نیوز، دانشگاه های سراسر کشور این هفته، میزبان برنامه های مختلف سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و... هستند که در قالب برنامه هایی چون کرسی های آزاداندیشی، تریبون آزاد، همایش، مناظره و... برگزار و شخصیت های مختلفی در این برنامه ها حضور می یابند. در ادامه ...

پرداخت  بخشی از عواید فروش «اسرافیل» برای آزادی چند زندانی زن

پرداخت بخشی از عواید فروش «اسرافیل» برای آزادی چند زندانی زن

فیلم سینمایی «اسرافیل» در اکرانی ویژه برای کارگردان، فعالان مدنی و چن ...

ادای دین جشنواره جهانی فیلم فجر به عهد قاجار

ساعت: 15:42 منتشر شده در مورخ: 1396/11/28 شناسه خبر: 1314592 پوستر سی‌وششمین جشنواره جهانی فیلم ف ...

تعطیلی سالن های تئاتر در ایام سوگواری

خبرگزاری ایسنا به نقل از روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی: شورای ارزشیابی و نظارت بر نمایش ضمن تسلیت ایام سوگواری شهادت حضرت زهرا (س) برنامه تعطیلی اجراهای تاتر در این مناسبت را اعلام کرد. مطابق اعلام شورای ارزشیابی و نظارت بر نمایش تمام اجراهای ...

دیرین دیرین

اسلایدر صفحه خبر

اهالی سینما در مورد جشنواره فیلم و عکس راه آهن چه گفتند؟

ساعت: 10:00 منتشر شده در مورخ: 1396/11/29 شناسه خبر: 1314871 همزمان با دومین دورۀ برگزاری جشنواره فیلم و ...

جوادی: جلیسه تصمیم خود را برای جدایی گرفته بود/حسین پور از نیکنامان معاونت فرهنگی است

جوادی: جلیسه تصمیم خود را برای جدایی گرفته بود/حسین پور از نیکنامان معاونت فرهنگی است

در مراسم تکریم و معارفه رئیس و سرپرست موسسه خانه کتاب: ...

دکتر قریب را به شهریار ترجیح دادم

دکتر قریب را به شهریار ترجیح دادم

به گزارش جهان نیوز، عیاری، هم در تلویزیون فعال است و هم در سینما و میان مخاطبانش در این دو رسانه تفاوتی قائل نمی شود. او بعد از مدتی دوری از تلویزیون که به جهت ساخت دو فیلم سینمایی صورت گرفت، دوباره به قاب کوچک بازگشته و این روزها مشغول ساخت سریال تازه اش شده است؛ م ...

فیلمبرداری بخش رئال «حماسه آرش کمانگیر» به زودی تمام می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ غلامرضا آزادی با اشاره به آخرین وضعیت فیلم سینمایی «آرش کمانگیر» که ساخت آن را برعهده دارد، گفت: این پروژه به دلیل اینکه در ۲ بخش رئال و انیمیشن ساخته می شود، مدت زمان تولید آن طولانی است. وی ادامه د ...

برگزاری مراسم سوگواری شهادت حضرت زهرا (س) در دفتر آیت الله علوی گرگانی

به گزارش مشرق، مراسم سوگواری ایام شهادت حضرت زهرا(س)دوشنبه ،  ۳۰بهمن ماه ۹۶ مصادف با دوم جمادی الثانی از ساعت ۷ تا ۸ و ۳۰ دقیقه صبح در دفتر تهران آیت الله علوی گرگانی برگزار می شود. در این مراسم، حجت الاسلام والمسلمین عبدالعلی گواهی، رییس سازمان بسیج ا ...

شرايط اين روزهاي محب اهري

خبرگزاری ایلنا: حسين محب اهري درباره آخرين وضعيت درماني و پزشكي خود گفت: با بررسي آزمايش‌ها مشخص شد اوضاع درماني‌ام ازنظر وضعيت بدني من مايوس‌كننده است. چون شيمي‌درماني آخرم بيشتر از ٥ درصد تاثير نگذاشته و بيماري هم فعال بود. ناچار شدند يك كميسيون ...

صدور مجوز انتشار‌ ۶۴ رسانه مکتوب و الکترونیک/تذکر به روزنامه‌های بهار، جهان‌صنعت و هفته‌نامه ۹دی

دبیر هیات نظارت بر مطبوعات از صدور مجوز انتشار‌ ۶۴ رسانه مکتوب و الکترونیک در جلسه امروز این هیات خبر داد. به گزارش ایلنا، سیدعلاالدین ظهوریان گفت: در جلسه مورخ ۳ ...

جزئیاتی از بدرقه امروز شهدای گمنام در سراسر کشور

به گزارش مشرق، یکی از مناسبت‌هایی که هر ساله توسط مجموعه کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح برای تشییع سراسری شهدای گمنام و شهدای تازه تفحص شده دوران دفاع مقدس در شهرهای مختلف کشور در نظر گرفته ...

دارالقرآن مرحوم مظاهری کانون معارف و اخلاقیات بود

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: مرحوم مظاهری با حسناتی که از خود برجای گذاشته است، حیات معنوی دارد. به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو،  حجت الاسلام ناطق نوری عصر سه شنبه در مراسم چهلم درگذشت حجت الاسلام مظاهری با اشاره به اینکه اخلاصی که در وجود ...

چگونه تئاتر ایران روی خوش به سیمون ارائه می دهد ؟

چطور تئاتر ایران روی خوش به سایمون نشان داد؟

نرگس کیانی: نیل سایمون و.... تئاتر های 91 ساله آمریکایی است که در میان شخصیت های محبوب در اداره تئاتر است. مردی که با این نسخهها کار مانند "عاقبت عشاق سینه چاک" و "پسران آفتاب" و "پابرهنه در پارک" و "اتاق در هتل پلازا', "دکتر شری" و "شایعات" ، یان" و "کولی جن" تا به حال بارها و بارها گاهی اوقات به طور همزمان در تهران و دیگر شهرهای ایران صحنه رفت و با واسطه زبان یک مقدار زیادی از کار با شهرام زرگر. اجرای "زندانی خیابان دوم" سیمون به کارگردانی میلی آمپر برای دیدار با امام در تئاتر در ایران از یک طرف و در حال اجرا دیگر با نام "زندانی خیابان نواب" به کارگردانی هوشمند, اخبار, نمایش اداره تئاتر از سوی دیگر تبدیل شده بود به دیده بانی شهرام زرگر برویم که هر دو اجرا را بر اساس ترجمه خود را به سابق. زرگر از نظرش نسبت به این متن گفت، از دلیل استقبال گروه های نمایشی و مخاطبان از آثار سایمون، از تاثیر میزان کمدی بودن آثار این نمایشنامه نویس آمریکایی در استقبال از متن هایش و همچنین از میزان رعایت حق و حقوق مترجم در ایران. بوی تند آشغال هایی که پای آپارتمان 14 طبقه تان تلمبار شده است شهرام زرگر در مورد «زندانی خیابان دوم» گفت: «نمایشنامه «زندانی خیابان دوم» که رگه های درخشانی از طنز در آن قابل مشاهده است، به زعم من آن روی سکه تراژدی آمریکایی است. آن روی سکه ای که نشان می دهد نظام های اقتصادی و اجتماعی چطور به انسان به چشم ابزار تولید نگاه می کنند، ابزار تولیدی که روزی از چرخه کاربری خارج و مثل یک چرخ دنده ساییده شده و بی مصرف کنار گذاشته می شود.» او ادامه داد: «من «زندانی خیابان دوم» را آن روی سکه «فروشنده» نوشته آرتور میلر می دانم که به عنوان تراژدی قرن می شناسندش. اثری که سیر سقوط یک انسان را نشان می دهد. انسانی که واقعیت تلخ زندگی یقه اش را می گیرد و بوی تند آشغال هایی که پای آپارتمان 14 طبقه اش تلمبار شده مشامش را آزار می دهد! و این اتفاق درست در جایی رخ می دهد که گمان می کند حاشیه امن زندگی اش است و پس از مدت ها کار کردن می تواند به رویایش برسد!» زرگر تاکید کرد: «تصور من این است که مخاطب در همه جای دنیا با مسائل یکسان و همگونی مواجه است؛ عاشق شدن، خیانت دیدن یا خیانت کردن، تهدیدِ از دست دادن شغل یا بی حاصل ماندن تمام دویدن ها، طوری که انگار همه عمر روی یخ دویده اید و هر بار سیلی سخت واقعیت موجب شده است به خودتان بیایید. بسیاری از مسائلی که در دهه 30 و 40 در آمریکا، موضوع درام آمریکایی بوده الان می تواند به عنوان مثال در چین صادق باشد. الان هم یک چینی مثل همان آمریکایی بعد از بحران اقتصادی، می دود و طبیعی است که او هم یک رویای چینی برای خود دارد.» دلیل استقبال گروه های نمایشی از آثار نیل سایمون شهرام زرگر در ادامه و با گذر از «زندانی خیابان دوم»، در جواب این که به نظرش دلیل استقبال گروه های نمایشی از آثار نیل سایمون در ایران چیست، گفت: «بخشی از علاقه کارگردانان ایرانی به متن های نیل سایمون به این برمی گردد که اجراها از لحاظ جذب مخاطب موفق بوده است. تصور من این است که چه سایمون و چه دیگر نویسندگانی که در آثارشان به مسائل اجتماعی با دیدگاهی انتقادی به همراه چاشنی طنز نگاه می کنند چه در ایران و چه در به عنوان مثال آمریکا مورد استقبال قرار می گیرند و این مسئله به این که ما آن را بپذیریم یا نه، یا خوشمان بیاید یا نه ربطی ندارد.» میزان تاثیر نگاه کمدی متن در استقبال از اثر زرگر در مورد میزان تاثیر چاشنی طنز متن های نیل سایمون بر استقبال از آن ها توضیح داد: «در مورد سایمون، تصادفا و شاید به این دلیل که به عنوان مثال شخص من که بر ترجمه آثارش متمرکز بوده ام، کمتر به سراغ آثارِ دهه 90 به بعدِ او رفته ام، یا ترجمه کرده ام و هنوز چاپ نشده یا چاپ شده اما چون اجرا نشده آن طور که باید دیده نشده است، این نکته مغفول مانده که سایمون از دهه 90 به بعد در مواجه با مسائل اجتماعی نگاهی جدی تر، تلخ تر و گزنده تر دارد.» او ادامه داد: «یعنی اگر به عنوان مثال در اواخر دهه 60 نمایشنامه ای می نویسد که ترجمه حدودی نامش می شود «کمی از خودت تعریف کن» یا «یک حالی به خودت بده» یا همان «یک پپسی برای خودت باز کن» که به دوران جوانی و شور و شوق و شیطنت های آن دورانش برمی گردد، در «عاقبت عشاق سینه چاک» شاهد رسیدنش به میانسالی هستیم و در دهه 90 که دوران میانسالی را پشت سر می گذارد، نگاهش تلخ تر و جدی تر می شود.» تضمین احتمالی بازگشت مالی زرگر در مورد تضمین حدودی مالی آثاری که از نیل سایمون اجرا می شود و احتمال زیاد بازگشت هزینه های انجام شده از طریق فروش بلیت هم گفت: «با توجه به شرایط اقتصادی مان برای من طبیعی و پذیرفتنی است که یک گروه بخواهد یک ماه، یک ماه و نیم تمرین کند و مطمئن باشد که 30 یا 40 شب هم می تواند روی صحنه برود و کارش که تمام شد هم بابت سه، چهار ماهی که در مجموع تمرین و اجرا کرده منتفع باشد و سالنش با 15، 16 نفر که هفت، هشت نفرشان هم با بلیت مهمان آمده اند پر نشده باشد. چرا فکر می کنیم کاری که تماشاگر بلیتش را می خرد و سولداوت می شود کاری پوپولیستی و عامیانه است؟ مگر وقتی یک استادیوم پر می شود نشان محبوبیت بیشتر و بالاتر تیم ها نیست؟! این هم همان است. طبیعی است که تماشاگر، انتخاب می کند که چه چیزی را ببیند.» محدود کردن نیل سایمون و نیل سایمون بازها برای بیشتر شدن جای دیگران زرگر در مورد این که هفت، هشت یا 10 سال پیش متن های نیل سایمون به عنوان مثال در رویدادی مانند جشنواره تئاتر دانشگاهی رد می شد تا از این طریق گروه های نمایشی به سراغ متن های دیگر هم بروند گفت: «هفت، هشت یا 10 سال پیش می گفتند یک قانون نانوشته در جشنواره تئاتر دانشگاهی هست که آثار سایمون را قبول نمی کنند و از من می پرسیدند آیا دلیلش این است که با شما بَدَند؟! من جواب می دادم خیر! برگزارکنندگان جشنواره ای مانند تئاتر دانشگاهی دوستان صمیمی مند، دبیران همه ادوار این رویداد یا رفقای منند یا دانشجویانم بوده اند و اتفاقا لطف می کنند که سایمون را نمی پذیرند! وقتی مثلا یکهو 15 درخواست اجرا به دستشان می رسد که می خواهند «عاقبت عشاق سینه چاک» را کار کنند یا «پابرهنه در پارک» را. چرا؟! مگر متن قطع است؟! اگر قرار باشد از میان 80 اثری که وارد یک جشنواره می شود 15 تایش از یک نمایشنامه نویس باشد من هم باشم می گویم اصلا رویکرد امسال ما این است که هیچ اثری از او اجرا نشود!» او افزود: «خود من هم اگر در شورای انتخاب باشم ترجیح می دهم چیزی که بارها و بارها کار شده و دیده شده کمی عقب برود و بچه های خودمان بنویسند و اجرا کنند. اتفاقا این محدودیت گاهی اوقات عین این است که به بچه کوچکمان چیزی نمی دهیم چون برایش ضرر دارد. من آن سمت ماجرا می بینم و می گویم اتفاقا چقدر خوب که نگذاشتند سایمون کار کنید، حالا بروید سراغ نمایشنامه ای که فلان دانشجو برای پایان نامه اش نوشته است.» متن خارجی آسان تر مجوز می گیرد یا متن ایرانی؟ شهرام زرگر در مورد دلیل این که متن های خارجی چاپ شده آسان تر از نمایشنامه های ایرانی که هنوز چاپ نشده اند مجوز می گیرند هم ابتدا به شوخی گفت: «شاید دوستان مان فکر می کنند فرضا اگر نمایشنامه ای تِمَش خیانت است بهتر است این خیانت از سوی آدم هایی فرنگی انجام شود که به صورت ذاتی آدم های خائنی اند تا به این ترتیب ننگ عمل بیشتر به چشم ما بیاید.» او ادامه داد: «جدا از شوخی، وقتی چیزی چاپ می شود یعنی اعضای هیئت نظارت بر چاپ و نشر کتاب، کار خود را انجام داده اند و به این ترتیب کار شورای نظارت و ارزشیابی مرکز هنرهای نمایشی جلو افتاده است و نیمی از راه را رفته اند و این موقیعت با وضعیتی که در آن باید نمایشنامه ای ایرانی را که هنوز چاپ نشده بررسی کنند متفاوت است.» قانون کپی رایت، از حق مولف تا حق مترجم زرگر در مورد رعایت شدن یا نشدن کپی رایت مترجم در ایران هم گفت: «ما در کشوری زندگی می کنیم که قانون کپی رایت در آن اجرا نمی شود. طبیعی است که من هم به عنوان مترجم باید از مولف اصلی اجازه بگیرم و در کشورم که این قانون را به رسمیت نشناخته، اولین متخلف منم. واقعیت این است که با شرایط فعلیِ نشر باید گفت وای به وقتی که بخواهید حق مولف را هم بدهید! درآمد حاصل از کتابی که 300، 400 یا 500 نسخه چاپ می شود مطلقا جوابگوی این که ناشر بخواهد حقوقی به نماینده یا ایجنتِ نویسنده بدهد، نیست!» او ادامه داد: «جدا از این ماجرا، که شاید بشود گفت یک توفیق ناخواسته است، من فکر می کنم این حق به مرور به رسمیت شناخته خواهد شد. اولا این که من ممنونم از شوراهایی که اسمشان شورای نظارت و ارزشیابی است و عموما از گروه ها می خواهند که موافقت پدیدآورنده را به صورت مکتوب ارائه کنند. پدیدآورنده، یا نویسنده نمایشنامه است که بسیار مهم است بداند می خواهند با متنش چه کنند یا مترجم.» مترجم «مادرِ ایکاروس» اثر سام شپر افزود: «من اگرچه مترجمم، ولی خودم را نه مترجم حرفه ای که مدرس حرفه ای می دانم هر چند 37 کارِ ترجمه دارم که 20 تایش چاپ شده اما مترجم حرفه ای آن است که صبح که بیدار می شود کارش را شروع می کند و می گردد ببیند کجا دارند کدام کارش را اجرا می کنند و سریع تلفن می زند که حق و حقوقش چه شد. من این طور نیستم. من یک وقت هایی صبر می کنم تا شب آخر اجرا ببینم اصلا طرف یادش می آید که بگوید فلانی ما متنی را که تو ترجمه کرده بودی کار کردیم! خیلی وقت ها اجرا تمام می شود و ممکن است یک جایی دوباره آن آدم را ببینم و بگوید آقا نیامدی کار ما را ببینی! و من بگویم مگر ترجمه مرا اجرا کردید؟! و بگوید بله و من بپرسم مجوز داشتید؟!...» زرگر در ادامه گفت: «من به سختی پیدا می شوم، خط تلفنم را هم عوض کرده ام که خودم را گم و گور کنم، با این همه گاهی اوقات ناشرین ایمیل مرا به کارگردانی که می خواهد متنی را با ترجمه ام روی صحنه ببرد می دهند و آن ها با مکافات پیدایم می کنند و همین، عین طی کردن نیمی از راه است و نشان می دهد طرف ثابت قدم بوده و نگفته حالا خودش بعدا پیدایش می شود. همین برای من کفایت می کند، همین که شورای نظارت و ارزشیابی لزوم رعایت حق نویسنده و مترجم را با درخواست اجازه نامه شان از کارگردان ها به گروه های نمایشی یادآوری می کند و به آن شانیت می دهد خوب است. من بارها گفته ام متن میوه ای نیست که از شاخه درختی در پیاده رو آویزان شده باشد و آدم بگوید می چینمش و می روم. برای متن زحمت کشیده شده و کِشتِ دِیم نیست.»